werkcafe

Hotspot

Hotspot
We leven in een tijd van rangorde. Canons, verkooplijsten, top-zoveels, de beste of slechtste wat-dan-ook, en boven alles onze persoonlijke voorkeur. Het Werkcafé doet er vrolijk aan mee. Elk redactielid schrijft een verhaal over zijn of haar favoriete plekje, al hoeft de lezer dit niet zo serieus te nemen, het is meer bedoeld om een leuk verhaal aan op te hangen.

Reizen
Tijdens mijn studie genoot ik volop van geologische geneugten. Duitse heuvels, Italiaanse pieken, Spaanse bekkens, Griekse spelonken. Portugese en Franse stranden waren als vakantiebestemming niet minder heuglijk dan Scandinavische binnenlanden. Maar toch, altijd als ik terugkwam in Nederland gaf dat een goed gevoel. Mijn wortels misschien? Een genealogie immers met vrijwel alleen Lage Landen-bloed (om het woord ‘zuiver’ niet te gebruiken, want ik ben juist wat mensen betreft niet vies van exotisch).

Het zal de vertrouwdheid zijn. Heus heel boeiend, die bergen met hun besneeuwde toppen, de hoge en lage temperaturen, wandelingen langs ravijnen, het echte klimmen en dalen. Maar wat heeft ons eigen land op de vierkante centimeter veel te bieden!

Fietsen
Ik ben een zomerlentefietser, en een winterherfstwandelaar. De lentedag waarop, na maanden stilstand, mijn hybride het verschil doet voelen tussen een fiets voor jaarrond gebruik, en een toerfiets, is een van de mooiste van het jaar. Om te beginnen pak ik dan de bekende rondjes; via de molen van Tienhoven door de natuurstrook langs de Loosdrechtse Plassen, of de andere kant op, via de picknicktafel tegenover de kerk van Overlangbroek, naar mijn geboortedorp Leersum en de boswachterij. Bij Zeist heb je de landschapstypes voor het uitzoeken, zelfs stuifduinen liggen om de hoek. En de echte duinen bij de zee, ook die zijn niet heel ver weg. Nederland is een prachtig land.

Levenswerk
Maar waar in die mooie kleine wereld ligt de plek die ik zou uitkiezen als het moest? Het is mijn eigen kamer, de habitat waarin ik het meest op m’n gemak ben. Daarin bijvoorbeeld de zetel achter het dambord. Geen betere plaats waar je jezelf kunt afsluiten voor de lelijke grote wereld, en heerlijk kunt verdwalen in varianten, blozend van verrassende wendingen, en genietend van een schoonheidsbeleving die niet onder doet voor het wegdromen bij een schitterend schilderij of op de klanken van in vervoering brengende muziek.

Geen enkele voorstelling kan ik me maken van ‘muren die op je afkomen’. Verveling ken ik niet. Mijn hotspot ligt al ruim 22 jaar in mijn eigen studeerkamer, die is verworden tot archief en documentatiecentrum. De tombe, met Internettoegang, waarin ik ontdekkingsreiziger ben en gegevens overzichtelijk vastleg, in verhalen.

De levenswerkplaats.

      

2 Vind ik leuk
2 Vind ik leuk leden vinden dit artikel leuk
64 keer bekeken

Reageren

Reacties

Er zijn nog geen reacties op dit bericht.