werkcafe

Plastic soep in blik

Ik geef het ruiterlijk toe. Ook IK  wordt niet schreeuwend wakker, badend in angstzweet, met doembeelden van ronddobberend plastic in onze oceanen. Zelfs de wetenschap dat slechts 50 procent van ons plastic wordt gerecycled vliegt mij niet naar de keel.

Integendeel !

Als ik ‘s ochtends -per auto- mijn wijk verlaat en de vrolijke ‘plastic Hero’ zakken – als tropische vruchten – zie bungelen aan lantarenpalen, of chillend zie liggen in hoekjes van straten, dan maakt een tintelend hoopvol gevoel zich van mij meester. Een pril en kwetsbaar gevoel, dat het misschien toch nog wel goed gaat komen met de wereld.

        

Let’s make things better

Mijn vurige idealisme op het gebied van plastic recycling, maakt dat ik -op gezette tijden- de mensen in mijn omgeving bemoedigend aanspoor, om toch vooral eens wat meer werk te maken, van het scheiden van hun afval. Helaas leidt dat regelmatig tot de reactie dat “verbranden toch ook recyclen is”. En dat het “allemaal niet zoveel uitmaakt”.

Onderweg

Als ik een flesje frisdrank bij een tankstation heb gehaald, dan vind ik het tegenwoordig steeds moeilijker om deze bij het volgende uitstap moment weer in een bak te gooien: ik neem het dan liever mee naar huis.

Nou ja;  lìever …

Ik zou het flesje, het àllerliefst in een plastic recycle bak bij datzelfde tankstation gooien :  zij verkopen die troep toch immers ?

                                    

nijverheid en vlijt

Thuis, ben ik inmiddels zo gewend geraakt aan het goed zijn voor de wereld, dat ik zelfs het cellofaantje van een leeg pakje sigaretten verwijder en het kartonnen pakje bij het papier deponeer. Gelukkig ben ik daar niet alleen in 🙂 Steeds meer mensen gaan inzien, dat plastic scheiden net zo normaal is als een hand geven en je kont afvegen. Met blik, glas en papier gaat dit trouwens al jaren méér dan uitmuntend !

Maar helaas

Toen kwam het acht uur journaal, opeens met dit schokkende headline-nieuws (8m, 12s): “De hoeveelheid plastic die gerecycled wordt neemt toe, maar de kwaliteit van het ingeleverde plastic neemt steeds meer af

                      

“Kent u die uitdrukking ?”

dat zou dominee Gremdaat  u nu waarschijnlijk gevraagd hebben 🙂
Ja, leest u de zin nog maar eens hardop voor:

De hoeveelheid   plastic   die gerecycled wordt    neemt   tóe :
mààr de kwaliteit  van het ingeleverde plastic, neemt steeds meer  àf”

Ik was echt totaal verbijsterd ! Iedereen doet thuis zijn stinkende best om plastic goed te scheiden; maar nu is er – ineens- met de kwaliteit van het plastic iets grondig mis !

kunnen wij d’r wat aan doen?

De afvaldeskundigen in het 8 uur Journaal hebben er de volgende verklaring voor: doordat de gemeenten er verschillende inzamel adviezen op na houden, is het recyclen van plastic afval  onuitvoerbaar geworden.
De afvalverwerkende industrie is hierdoor helaas genoodzaakt, de hele handel maar de verbrandingsoven in te flikkeren.

       

  Lekker bezig zo !    stelletje … !

Mijn reactie -als ik zulk nieuws hoor- is:  Nou ! Regel Dat !  Doe er dan wat aan !   

Maar ja;  helaas komt er dan een tweede groot probleem om de hoek kijken: Want doordat er regionale verschillen zijn, betreft het scheiden van plastic, is het onmogelijk om 1 grote landelijke ‘plastic hero’ campagne op te zetten.

Ik word daar zò ongelooflijk verdrietig van !

Is het nou werkelijk zo enorm moeilijk, om in Nederland, slechts 1 wijze te kiezen, waarop plastic wordt aangeleverd ?

Tegenstrijdige belangen

Dat er in deze stinkende wereld van de afvalbranche verschillende belangen zijn, zal u waarschijnlijk niet verbazen. De verbrandingsovens van de afvalverwerkende industrie, moeten gevoed worden en hebben nog jaren lang honger. Een kleiner wordende afvalberg van restafval is voor hen een gitzwart scenario.

               

Op Radio 1 was er ( in 2014) een indrukwekkende reportage, over hoe een groep Brabantse gemeenten na een langlopende rechtsgang, gedwongen werden, zich te houden aan de contractueel overeengekomen afval tonnages. Bergen met braaf gescheiden plastic, zullen zodoende -nog jaren- verbrand gaan worden als ‘grijs’ restafval. En anders volgt er een boete van 7 miljoen euro.

Tja… de schoorsteen moet toch roken, hè ?

Burgerlijke plastic ongehoorzaamheid

Eerlijk is eerlijk: we kunnen niet alleen de verbrandingsovens de schuld geven.

Zou het misschien zo kunnen zijn dat de burger het plastic inzamelen een beetje gewoon begint te vinden  ? Dat hij steeds gemakzuchtiger wordt, met wat hij/zij aan plastic aanlevert ?

Of  is er zo’n enorm vertrouwen in recycling ontstaan, dat de burger elk type plastic nu vol enthousiasme bij het recycle plastic gooit ? Dus; playmobil, tuinstoelen, verf-emmers etc ? Wie weet ! Het zou kunnen toch?

Zelf denk ik dat er heel wat anders aan de hand is 😉

Namelijk: de uitvoering van het thema “de vervuiler betaalt”

Diftar gemeenten

In de helft van nederland betaald men een vaste afvalstoffenheffing. In de andere helft betaald men naar wat men daadwerkelijk aan grijs afval heeft aangeleverd (Diftar systeem)

Nu kan ik mij zo indenken, dat als je in een diftar gemeente woont,  je iets eerder geneigd bent, je afval bij het GFT en Plastic afval te deponeren.. ahum..

Niemand die het ziet toch ? Kan jou het wat schelen 😉 stukken goedkoper !

Ik ben erg benieuwd of diftar (de vervuiler betaalt) in de praktijk dus wel echt goed werk. In heel extreme gevallen zou je wellicht zelfs afvaltoerisme kunnen gaan uitlokken hiermee: dump het stiekem in de container bij je werkgever… of erger nog; ergens langs de weg in de natuur !

Demotiverend nieuws

Hoe dan ook; de reportage in het 8 uur Journaal,  zal de mensen niet echt aansporen om hun huisvuil nog gepassioneerder te gaan scheiden. De mensen die dit al met tegenzin doen, gaan er wellicht nog nonchalanter over denken ! Maar ja; slecht nieuws moet ook gewoon gebracht kunnen worden. Anders kunnen we beter in Noord Korea gaan wonen.

Houdt Moed !

Okay ! Terug naar onze positieve vibe ! 🙂 Om uw aandachtsspanne niet verder te overspannen, ga ik proberen mijn verhaal naar een begeesterend eind te leiden. Ik wil afsluiten met een aantal goede adviezen voor de betrokken partijen.

Gemeenten:
Ga eens met de koppen bij elkaar zitten. Zorg landelijk voor uniform beleid . Kom met een aansprekende campagne, om de consument goed te instrueren.  SA – MEN – WER – KEN

Consument / eindgebruiker
Keep the Faith ! Ooit gaat de wereld mooier worden ! Echt waar !
En ja : ook dat ene plastic flesje van jou helpt daar aan mee…

Afvalverwerkende verbranders
Ga uzelf afvragen wat uw roeping is in deze wereld. Vuur is leuk. Maar niet de oplossing voor elk probleem op aarde. Ga bij de brandweer of zo. Doe iets nuttigs !

Verpakkingsindustrie
Innovatie mensen, innovatie ! Waarom een kartonnen gebaksdoos maken met een plastic venstertje ? Een broodzak met zowel papier en plastic? Waarom gaat melk in (moeilijk te recyclen) kartonnen drinkverpakkingen? Dat kan toch ook in transparant plastic? Of in blik desnoods ! ;p

The future is so bright

Simpel gezegd, komt alles slechts op 1 ding neer. Dat alle betrokken partijen leren, om over hun eigen schaduw heen te springen. Verandering omarmen en de ingesleten ‘comfortzone’ doorbreken.

Als je zwemmen in een soep van plastic ‘comfortabel ’ kan noemen…

 

         

 

 

1 Vind ik leuk
1 Vind ik leuk leden vinden dit artikel leuk
180 keer bekeken

Reageren

Reacties

Er zijn nog geen reacties op dit bericht.